Geheuge

Ze was aigelek nog nie zôô oud
En dee nog an alles mee
Ze waste, streek en kookte nog zonder fout
Rommetom geïntresseerd in ’t wel en wee

Ze vergat wel’s wat, maor dan zee ze:
“Dat beurt bai iederêên op z’n taid
En zôô erreg ken dat toch nie weeze
’t Hoor bai ’t leve, zôôgezaid”

Ze ree nog mit d’n auto overal naer toe
Naer de kinders, booschoppe en die dinge
Ze was ok aigelek nooit moe
Deurgaon dus, zonder onderbrekinge

En dan zachiesan worre d’r meer dinge vergete
Niet van d’n êêne op d’n anderen dag
De mêêste meñse komme ’t nog niet te wete
Want veul wordt ofgedekt mit ’n gulle lach

D’n dag, d’n daotum, gemaokte ofspraeke
Wor steeds meer ’n prebleem
Het regele van zaeke
’t Herkenne van ’n systeem

De taid daernae glaidt langzaom weg
Temeñste as ’t om de herinneringe gaot
Niet altaid heg, maor ok niet steg
En heus, ok wel dat ’t erreges op slaot

Maor ’t leve dat gaot deur
’t Zellefde word ’t nooit meer
Toch geniete we nog van heur
Al doen de dinge soms wel zeer

© Chris den Boer 2026